حالت شب
منو
موضوعات
تبلیغات دانشمند شرکت توسعه فناوری اطلاعت زربین
تبلیغات دانشمند شرکت توسعه فناوری اطلاعت زربین

دورترین ستارگان راه‌ شیری ممکن است از کهکشان دیگری آمده باشند

extra large 1484153888 cover image

اندازه فونت:

نتایج پژوهشی که اخترفیزیکدانان دانشگاه هاروارد انجام شده نشان می‌دهد که بعضی‌ از دورترین ستاره‌های حاضر در راه‌شیری می‌توانند اصلا متعلق به کهکشان ما نباشند بلکه از کهکشان‌های کوچک اطراف سرقت شده‌اند.

به‌گزارش دانشمندآنلاین، این کشف جدید که نتایجش در  Astrophysical Journalمنتشر شده است از شبیه‌سازی‌ محیط پیچیده پشت قرص راه‌شیری و داده‌های مربوط به 11 ستاره بسیاری دوری که ازنظر گرانشی در محدوده کهکشان ما هستند حاصل شده است. این 11 ستاره از دورترین ستارگان کهکشان ما هستند که در فاصله 300هزار سال نوری از زمین و خارج از قرص کهکشان ما قرار دارند. نتایج این مطالعه جدید حاکی از آن است که حدود نیمی از این ستارگان ممکن است از کهکشان‌ دیگری جدا شده ‌باشند: جریان ستاره‌ای کهکشان کوتوله قوس. این جریان ستاره‌ای یک‌میلیون سال نوری در فضا امتداد یافته است.

کهکشان کوتوله قوس یکی از چند کهکشان کوچکی است که در اطراف راه‌شیری قرار دارند. باتوجه به سن کیهان، این کهکشان تاکنون چندین‌بار راه‌شیری را دور زده است و در هر عبور اثرات گرانشی راه‌شیری، این کهکشان را مانند تافی به‌سمت خود کشیده‌ است.

دانشمندان دانشگاه هاروارد حرکات کهکشان کوتوله قوس را طی 8میلیارد سال گذشته به‌وسیله مدل‌های رایانه‌ای شبیه‌سازی کرده‌اند. آنها سرعت اولیه و زاویه آن را نسبت به راه‌شیری دائما تغییر داده‌اند تا بتوانند بهترین مدلی را که با رصدهای کنونی منطبق باشد بیابند.

در آغاز شبیه‌سازی، کهکشان کوتوله قوس وزنی حدود 10میلیارد برابر خورشید داشت، یعنی چیزی حدود یک درصد جرم راه‌شیری. محاسبات نشان می‌دهد این کهکشان بیچاره درطول زمان یک‌سوم ستاره‌ها و 90 درصد از جرم ماده تاریک خود را از دست داده است. این در نتیجه سه جریان ستاره‌ای متمایز به دست آمده است.

همچنین، براساس شواهد 5 مورد از 11 ستاره‌ای که ذکر شد متعلق به کهکشان کوتوله قوس هستند. 6 ستاره دیگر متعلق به کوتوله قوس نیستند اما ممکن است از کهکشان‌هایی کوتوله دیگری جدا شده ‌باشند.

پروژه‌های نقشه‌برداری مانند « نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون» یکی از این جریان‌های ستاره‌ای را که به‌وسیله مدل‌سازی رایانه‌ای پیش‌بینی شده‌اند، روی نقشه ثبت کرده است اما محدوده آن را کمتر از آنچه مدل‌سازی نشان می‌دهد نشان می‌دهد. ابزارهای قوی‌تری همچون « تلسکوپ پیمایشی سینوپتیکی بزرگ» که می‌توانند ستارگان کم‌نوتری را آشکار سازی کنند در آینده قادر خواهند بود جریان‌های ستاره‌ای بیشتری را آشکارسازی کنند.

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

تلگرام گوگل پلاس لینکدین